POEMA
| Mar PortuguêsO mar salgado, quanto do teu sal São lágrimas de Portugal! Por te cruzarmos,quantas mães choraram, Quantos filhos em vão rezaram! Quantas noivas ficaram por casar Para que fosses nosso, ó mar! Valeu a pena? Tudo vale a pena Se a alma não é pequena. Quem quer passar além do Bojador. Tem que passar além da dor. Deus ao mar o perigo e o abismo deu, Mas nele é que espelhou o céu. | Mar Portugués¡Oh mar salada, cuánta de tu sal son lágrimas de Portugal! ¡Por cruzarte, cuántas madres lloraron, cuántos hijos en vano rezaron! ¡Cuántas novias quedaron por casar para que fueses nuestra, oh mar! ¿Valió la pena? Todo vale la pena si el alma no es pequeña Quien quiere pasar allende el Bojador tiene que pasar allende el dolor. Dios al mar el peligro y el abismo dio, mas fue en él donde el cielo se miró. |
Comentari:
Aquest poema anomenat Mar Portuguès de Fernando Pessoa, ens parla del enyorament del mar del seu país, el mar de Portugal. Podem imaginar-nos que aquest poeta va deixar el seu poble on es trobava el mar i ara recorda vells temps. També podem veure que Pessoa tenia un record especial pel seu mar i vol fer-li un homenatge a partir d’aquest poema.
0 comentarios